Uit de running

Kijk jij wel eens naar je eigen Instagram feed? Ik wel. En het bracht me eigenlijk op deze blog. Sometimes you have to be your own motivation, zeg maar. Na m’n hoogtepunt tijdens de NYC Marathon in november kon ik door een blessure niet meer hardlopen. Tijdelijk dacht ik, maar ik ben er nog steeds niet vanaf. Het duurt te lang en het wordt vooral een mentaal dingetje. En daar begon mijn negatieve spiraal. Ik kan me enorm uit het veld geslagen voelen door o.a. andere Instagrammers met hun fantastische hardloopmomenten of perfecte sportlijven. Onzeker als de pest dus. En ik word moe van mezelf omdat ik dat zo vaak voel. Vandaag keek ik terug naar een foto waar ik mezelf het allerliefste zie. Fit, gefocust en zelfverzekerd. Ik ben een beetje wankel 2016 uitgegaan, had een zwaar humeurige januari (en februari) en ik wil weer shinen in 2017. Ik wil meer dan fit zijn, blij zijn met mezelf en ervoor gaan! Dit wordt mijn motivatie blog! Voor mezelf, maar misschien ook wel voor jou. Get it girl.

Uit de running

Prio’s

Om te beginnen, ik ben een gelukkig mens. Ik ben gezond, ik heb twee heerlijke kids, een te lieve vriend, een leuke baan en zulke fantastische mensen om me heen. Dus niets te klagen, toch? Precies. Focus op de mooie dingen. Dus op die plek waar ik af en toe naar afdwaal en waar die negatieve spiraal me mee naar beneden neemt wil ik niet meer te lang zitten. Hooguit een dagje misschien ;-).

Hoofd leeg

Het zwaarste van het niet-hardlopen vind ik echt dat ik m’n hoofd niet kan leegmaken. Als ik ren, kan ik loslaten, voel ik me sterk, krachtig, energiek en kan ik (achteraf) de hele wereld aan. Ik ben de afgelopen maanden bezig geweest om een alternatief te vinden, een nieuw ritme te vinden en dat lukt niet helemaal zoals ik het wil. Alle activiteiten die ik heerlijk vindt om te doen hebben een intensiteit waarbij ik toch weer m’n voet belast. Gelukkig vind ik letterlijk kracht uit mijn wekelijkse krachttraining en pak ik er soms – als ik me er toe kan zetten –  een crosstrainer, fiets of roei apparaat bij. Naast m’n fysio pak ik deze week de Mylogenic behandelingen weer op en zit er wellicht nog een ander alternatief in de pijplijn. Helemaal mijn hoofd leegmaken gaat nog niet, maar het feit dat ik me ervan bewust ben is al een begin. En ik heb mezelf (en mijn lijf) een deadline gegeven dat ik in april wel weer wil starten met hardlopen. In de tussentijd ga ik er ALLES aan doen om die voet weer goed te krijgen. PUNT.

 

back on track

Sparkle in 2017

Als je me een beetje kent, dan weet je dat die finish in NY niet zomaar een finish was. Het was een heftige periode afsluiten en tegelijkertijd de start van een te gek, nieuw jaar. Een jaar waarin ik krachtiger zou zijn, trotser zou zijn op mezelf en mijn eigen weg zou doorpakken. Dus waar wacht ik nog op?

Thisisyouryear

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 GRL PWR

Vorig jaar was mijn doel om vol trots die finish in NY te halen. Hoe gaaf die ervaring ook was, dit jaar heb ik geen ambities voor nog een marathon. Het kostte me heel veel tijd en planwerk met mijn kids en ik moest andere sporten laten vallen omdat het niets bijdroeg aan m’n marathon training. In 2017 wil ik sterker worden en eventueel gaan starten met Crossfit. M’n vaste sportmoment is al op kracht ingericht, maar ik wil meer. Dus als mijn voet weer belast kan worden en ik een plek en ritme vindt, ga ik -naast het hardlopen- m’n portie kracht opvoeren.

I want to be strong

 

Me-time

Oké, ik heb af en toe issues om blij te zijn met mezelf. Wie niet, toch? Óf ik help mezelf de put in (dat is iets te vaak) óf ik ga geloven in wat mij míj maakt. Happy Sporty Blondie heb ik niet zomaar gekozen als mijn Instagram naam en ook Thanks for the Energy is ontstaan door mijn enorme dosis aan positieve energie. In welke vorm dan ook. Dus ik ga me weer focussen op mezelf en lekker aan de slag om die unieke Marloes power te vinden en te uiten.

No one is you and that is your power

Believer

Ik had niet gedacht dat ik zo zou genieten van het lopen van de marathon in NY. Ik hoopte dat ik het kon, maar ik wist het nooit zeker. De training er naartoe was zwaar maar met volledige focus heb ik geen moment gedacht om op te geven. En dat gevoel is heerlijk! Waarom opgeven als er zoveel mooie dingen mogelijk zijn als je ergens in gelooft? Er komt een nieuwe lading energie binnen als ik er aan terugdenk en die lading wil ik omzetten in nieuwe dingen die gaan komen. Dus opgeven is geen optie. Nooit.

Never give up

Ik zal je vertellen dat ik deze blog 3x opnieuw ben begonnen en weer herschreven heb. Wat begon als het van me afschrijven van m’n geklaag heb ik gelukkig een positieve draai kunnen geven. Er is geen woord gelogen van wat hierboven staat. Het wordt tijd dat ik het ga waarmaken. De wereld wacht! GET IT GIRL!

Get it Girl

High five

Marloes

 

Thanks for the Energy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *