Trailrunning. Hardlopen voor bikkels

Het bestormen van een bospad of duingebied is niet nieuw voor me. Met de bootcamp trainingen die ik zelf in de duinen gaf én m’n hardlooptraining die net weer in de duinen is gestart, ben ik best wel bekend met de zachte paden. Toch was ik wat terughoudend afgelopen weekend en was ik benieuwd of mijn beeld klopte. Ik deed namelijk mee aan een trailrunning clinic georganiseerd door Women’s Health, Run2Day en Garmin

Trailrunning is zwaar

Tijdens m’n bootcamp trainingen gebruikte ik bergpaden, heuvels en paardenpaden om een oefening zwaarder te maken. Maar dat waren korte pieken en ik wisselde ze geregeld af met harde paden. Tijdens een trailrun wissel je niets af. Je pakt elke heuvel, zandpad en je gaat zelfs off-track. Tijdens m’n trailrun schoot m’n hartslag meteen door het dak en hoopte ik enorm graag op een afdaling om ‘m weer even ‘normaal’ te krijgen. Zodra ik me net in m’n ritme voelde, piekte m’n hartslag weer omdat we weer omhoog gingen. Oh my.. Interval training to the max. Het maakt het zo zwaar omdat je niet in een constant tempo loopt. JA dus. Trailrunning is zwaar.

Of zoals de trainer zo mooi zei:

“Je loopt op het ritme van de paden”

Trailrunning_Clinic

Trailrunning is avontuurlijk

JA (maar dat is mijn mening). Ik denk dat trailrunners avontuurlijker zijn dan ‘gewone’ hardlopers. Het is zoiets als hardlopen 2.0. Dat zit met name in de routes en de plek waar je hardloopt natuurlijk. Harde paden zijn de gebaande paden. Onverhard is avontuur. Je kunt helemaal los gaan in natuurgebieden, bospaden, duinen en bergen. De trainers tijdens de clinic waren al overal geweest en zijn dol op kuilen, boomstronken en laaghangende takken. Wat we tijdens de clinic deden waren ‘slechts simpele bospaden’. Ze rennen in het buitenland en lopen gerust een afstand van 30 km omdat trailruns ook vaker wat langere afstanden zijn. Ik kon echt heel erg genieten van het parcours en de omgeving maar ik verlangde echt naar asfalt. Dat zegt meteen genoeg over mijn avontuurlijkheid ;-).

Trailrunning_Avontuur

Trailrunning is technisch

Een berg op klimmen of juist kris kras een berg afdalen tijdens een trailrun gaat een stuk gecontroleerder als je weet hoe je dat technisch moet aanvliegen. Tijdens m’n eigen hardlooptraining heb ik al een en ander geleerd maar dit was toch even prettige herhaling. Tijdens de clinic oefenden we een klein stukje parcours met dalen en klimmen. Hier komt ook het ritme van de paden terug. Niet geforceerd je voeten neerzetten maar je benen het werk laten doen en niet vergeten dat je armen (en bovenlijf) ook een belangrijke rol spelen voor balans en kracht. Zelf dacht ik bij een klim omhoog dat ik al hele kleine passen maakte, maar ze moesten nog kleiner. Die klim ging echt zoveel beter! JA DUS. Trailrunning is best technisch maar wel goed aan te leren.

Trailrunning_Marloes

Trailrunning is kostbaar

Omdat mijn beeld bij trailrunning meteen doorschiet naar avontuur op plekken die zich in the middle of nowhere afspelen, schiet mijn kostenplaatje ook omhoog. Je hebt de juiste gear nodig. Denk aan GPS apparaten en eten & drinken omdat je run vaak langer dan gemiddeld is en er minder ‘gezellige’ drankposten op de route liggen (dit is een aanname btw). Onze trainer had het zelfs over een lichtgewicht rugzakje waar je spullen in stopt dat voor elk weertype geschikt is. Ik heb soms al moeite met hardlopen als ik m’n huissleutel of telefoon in m’n Fitbelt meedraag. Maar een mooie sportwatch staat natuurlijk altijd goed :). Conclusie: als ‘gewone’ hardloper koop je ook best vaak een nieuwe outfit, horloge of een startnummer in het buitenland. Trailrunning kun je dus zo duur maken als je zelf wilt.

Ik vond het een mega leuke clinic, heb er veel geleerd en ik vond de omgeving fantastisch. Buiten sporten is echt het lekkerste wat er is. Mijn conclusies:

  • Trailrunning maakt me  – door de interval – een snellere en sterkere hardloper. Daar ben ik heilig van overtuigd.
  • Ik vond het zwaar. Heel zwaar. Ik weet niet of ik er echt aan kan wennen. Ik vermoed namelijk dat het ook niet makkelijker wordt naarmate je het vaker doet. Nouja, of mijn conditie viel gewoon vies tegen. Maar ik weet wel waarom ik altijd naast de paardenpaden loop ;).
  • Ik zal nooit een trailrun in m’n uppie doen want dan weet ik zeker dat ik verdwaal en nooit meer de weg terug kan vinden. En nee, dat ervaar ik zelf dus niet als avontuur. (Iets met controle)
  • Als ik dan toch een trailrun in m’n uppie ga doen, dan heb ik eerst een GPS horloge nodig plus GPS les.
  • Ik vond het ritme van de paden aanhouden heerlijk en het maakt een duurloopje enorm afwisselend. De tijd vliegt en je bent echt even weg van de rest van de wereld.
Trailrunning_power

Samen met Marlou even bijtanken na onze trailrun 😉

Gelukkig weet ik dat er tijdens mijn ‘gewone’ hardlooptrainingen nog plenty interval uitdagingen aankomen, dus ik richt me daar voorlopig op. Trailrunnen doe ik wel een keer tussendoor. Wat denk jij? Ben jij een avontuurlijke trailrunner of houdt iets je tegen? Ik ben benieuwd.

High five!

Marloes

Bovenstaande uitspraken zijn puur gebaseerd op mijn oordeel en ervaringen.

Thanks for the Energy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *